Şehnaz Paçacı
kelebek gürültüsü

Paramparça

25 Eylül 2007 | s.k.t.g.k.t.

Görmüyordum; kördüm!
Dokunmuyordum; soğuktum!
Tadın uzaktaydı; tatsızdım!
Ve şimdi..
Sağırım!

Patlasın beynim seni düşünmekten, umurumda değil!
Ordasın!
Parçalansın kalbim yoğunluğundan, umurumda değil!
Sen ordasın!

Bugünse kanım durmuyor damarımda…
Süzülüyor sana doğru…
Yoksa sen de mi körsün?

Bilirim tüm organlarım iflas etse de sen baki kalacaksın!
Benden kalan bir sen olacak sonda!
Ama kimse görmeyecek,
Bitmeyecek çünkü bilinen zamanlarda!

Ordasın!
Ama ben de yakında…

dokuzağustosikibinaltı




gerekli



gerekli - ama yayımlanmaz


Yorumunuz:

Bir gidiş ardından, ölümü gördüğünü sanan gözlerin aldanması..
Gömüldüğün her saniyede yok olan ruhunun şerefine kaldırırsın kendi kadehini..
Aynalarda çıldıran yüzün..
Yokluğun bıçak soğukluğu teninde, izleğinde..

Kesilen, saniyelerdeki anlamlar mıdır bilmeden..
Kekremsi bir tat dilinde..
Kolundaki saattedir yaşamın belki.
Her saniyede, onu uzaklaştıran her saniyede bir damla kanın daha çekilir bedeninden..

Tik..
Tak..

Getiren her saniye…

Tik..
Tak..

Öyle bir an yok ki!
dörthaziranikibinyedi

Bir önceki yazı

Bir anın yok oluşundayım… Bir boşluktayım. Bir sızıdayım… Şimdilik boşlardayım. İçim çok ağır, anlamama hakkımı kullanmaktayım. Ağlamıyorum, bitti çünkü yaşım, nasıl ağlayayım?

Çok bilindik şeyleri beceremediğin anlar vardır ya bazen; öyle işte aynen! Tarihler var daha. Dönümler var, gidilecek var, görülecek var, yaşanacak var… Geceler de dar, gündüzler de dar şimdi. Ekim var, eylül bitmedi ki [...]

Bir sonraki yazı