Korkuyorum yazmaktan. Aklıma geldikçe kaçıyorum, kaçırıyorum..
Kalem kağıt: eski bir dosta kin tutar gibi kaçıyorum sizden. Bir görsem, bir dokunsam sanki dünyam yıkılacak gibi kaçıyorum. Yazmamalıyım. Bir başlasam dilim tutulacak.
Yazmamalıyım.
Yazsam yıkım, yazmasam günah…
Bir eski zaman şarkısı, belki de her zamanın şarkısı..
Gidelim buralardan dayanamıyorum..
“beni geçirmeye kardeşim gelmesin, annesinin bir tanesini kimseler üzmesin”
Kaybolan şehirlerin gölgesini yakıyorduk en son. Nasıl oldu da ıslak caddeler söndürdü yakıp kurtulmak isteyen ellerin kalplerini?
boşver
-di
git
-tik..
martı kardeşim martı..
komada!
