Şehnaz Paçacı
kelebek gürültüsü

Doğamadım!

23 Ağustos 2007 | s.k.t.g.k.t.

Doğamadım evet!

Çok sıkışık burası.. Nefes alamıyorum! Doğamıyorum; elimden tutulmuyor! Henüz kendi oksijenim yok ciğerlerimde; çünkü doğmadım! Oysa ben yaşam kaynağı rezervlerimi arttırmakla meşguldüm ama.. Doğmayacağımı bilmiyordum! Hem bugün de bozuk yapılmış dediğim günlerden biri, ama fabrikaya gönderme şansım yok ki! Daha doğmadım ve bu havasızlıkta konuşarak oksijenimi tüketiyorum.. Bakma öyle, elbette konuşmayı biliyorum! Sadece bekliyorum biri elimden tutup çekse, bağıracağım avaz avaz ama, tabi ki acıdan değil; “ben geldim” diyerek!


Ya sen nasıl doğdun ki, neden?

Biliyor musun sebebini?
Yoksa ben doğmayayım diye mi?!
Doğmadım ama..
Senin canın sağolsun!!

Ölü bir yaşamım şimdi ellerinde,
yanmadı mı şimdi avuçların/m?
Yandı!!!
Dünya yandı haberin yok!!

Haydi sen de git;
Ben de gideceğim merak etme!
Yerim bir boş karanlık olacak zihninde..
Yalnızlık zor zanaattir!

Başa çıkabilir misin?
Yalnızsın..

Ama unutma ben henüz doğmadım!

onüçtemmuzikibinaltı




gerekli



gerekli - ama yayımlanmaz


Yorumunuz:

Yoksun işte…
Yokluğun yine
Kalbimin dostluk yerinden vuruyor,
Böyle olmuyor..

Bir önceki yazı

Üstüste binmiş potansiyel mutluluk yığını bu üzerinde yol aldığım.. Adımlarımı sağlam bassam içine düşeceğim biliyorum. Ayaklarımın altından kayıp gidiyor tebessümlerim..
Dudaklarımı ezip geçen meğer benmişim!…

Bir sonraki yazı