Şehnaz Paçacı
kelebek gürültüsü

Cam Fanustaki Aşklar

29 Ağustos 2007 | s.k.t.g.k.t.

Yüksek voltajlı sanayi tipi bir ilişkiydi artık bizimkisi. En ideal seçimler yapılmış, en olurlu ihtimaller, tüm marjinal faydalar ayrıştılmış ve cam bir fanusun içine atılmıştı.. Bizim besinimiz olan! Hep buradan tükettik biz. sonra strelize aşklar gibi olduk. Sadece voltaj farkı olan. Bitmeyecek bir gerilim bu!

Paramparça insan vücutları,

biz; her seferinde kalbimizden doğurup öldürdüğümüz bedenimiz.

Paramparça kitap sayfaları,
neden yazdın ki beni; yoruma eşlik eden sigara dumanları.

Paramparça sayfalar, işte en açık diyaloglar.

Tüm malzememiz cam fanusun içinde; beslendiğimiz, dışındaysa tüm dünyanın gözleri.. Bu kadar seyredilirken biz nasıl tek parça kalabiliriz?!

yirmiyediağustosikibinyedi


“Cam Fanustaki Aşklar” hakkında 2 yorum var
Avatar
MoLL

yazdıklarımın hiçbirine sahip değilim dedim ya.. demek ki yazdıktan sonra bizim olmuyor onlar..
doğaya bırakılan tutuklu hayvanlar gibi.. bizse onlara evcil demeyi tercih ediyoruz..
insanlığı evcilleştirdik mi yoksa? daha neler..


Avatar
firar

Cam fanustu senin de hayalin, hatırlar mısın merhemim?




gerekli



gerekli - ama yayımlanmaz


Yorumunuz:

HB’nin ikinci kademesinden bir kalem..
Yok yazmak değildi amacım..
Kalemin kimliğine uygun olsun diye düşlediğim kapkara bi kar’alama.. Kara yazan bir kalem ya kârı sermayeyi geçmez diye durdurulmuş yatırımı. Ki yatımı da istemsizdi yıllarca. Aa unutuyorsun yine ama, nereden çıkardın bu şapkalı harfleri; devir değişti.. Şapkalı, saklı, güz’elli kelimeler geride kaldı. Güzün en güz’el ayı. Elli adımda [...]

Bir önceki yazı

Hüznümü astığım darağacında sandalyeyi iten..
Senmisin?
Değilsin!
Sanmıştım..
Ki gerçeklik dışı bu oyunda herşey serbestti;
Gülümseyişimi perçinleyen sen kabullenmiştim.
Değilmiş..

Şimdilerde ben sevinçlerimi hapsettim dört odalı kalbime;
Çıkaramıyorum..
İzin vermiyor gardiyanım!
Şimdilerde ben gülümseyişlerin önüne kırmızı bir perde çektim.
Önce görülen kan.. İçim..

Ve aynaya baktığımda gördüğüm bir tiyatro sahnesi;
Herşeyin yeri var içinde.. Bende..
Sevi var.. Acı.. Mutluluk.. Gözyaşı.. İhanet.. Ölüm..
Ve var; doğum!

Bir tek sen yoksun,
Başrol oyuncum; oyunumun [...]

Bir sonraki yazı