Babaannem
Sen keşke beni bir de şimdi görseydin.
Kraliçen o kadar büyüdü ki sözde.
Belki bu kadar üzgün olmazdım bir büyük insan gördüğümde.
Her gördüğüm anneannede, babaannede, başkalarının kahramanlarında hep “sen de olsaydın keşke” geçiyor hayatımdan; bakakalıyorum…
Kaybetmenin acısını keşke seni yitirerek anlamasaydım.
Bu gece, öylece…
Durduk yere bu gece…
Aklımdasın…
Çocukluğumun devasa sığınağı, canım… Babaannem…
Öyle özledim ki varlığını…